श्रीरंग सावळा तू Shrirang Savala Tu

श्रीरंग सावळा तू मी गौरकाय राधा

ही प्रीत दोन जीवांची अद्वैत रे मुकुंदा

ये राधिके अशी ये होऊनि प्रीति मुग्धा

नयनातुनी फुलू दे अपुल्या अमोल छंदा

ये प्रेमले अशी ये फुलवित सुप्रभाती

प्रणायातल्या सुरांनी सजवित चांदरात

मिटल्या फुलापरी त्या तव नील लोचनांत

लावून भारलेली भावूक प्रीत ज्योत

का लोचनी प्रिया रे हृदयी तुझेच रूप

दिनरात लाविते मी येथे तुझाच दीप

गाते तुझेच गाणे स्वप्नी तुझे उखाणे

तुझियाकडेच धावे मनपाखरू दिवाणे

येताच मी परंतु तुझिया समीप का गे

होशी अबोल वेडी विणीशी मनात धागे

त्या चित्त पाखराला लपवून ठेविसी का

भारावुनी अशी या नेत्रात पाहसी का

तो बोलके अबोल क्षण सर्व आठवावे

मम लाजऱ्या दिठीत सारेच साठवावे

हा छंद या जीवाला जडवी तुझीच मूर्ती

मी मंगलातुनी या गुंफी अभंग नाती

Leave a Reply