बळ ज्याचें त्यास तें,Bal Jyache Tyas Te

बळ ज्याचें त्यास तें ।
मंथनविष जग जाळित सुटलें, विष्णु न घे ।
विधि तोहि न घे, शिव सहजीं पचवि तें ॥

वयोवृद्ध परि त्या शंभूनें । उगाचि कां, जी कुमारिका,
वरिलें त्या गौरिते ॥

शक्ति तशी माझ्याही अंगीं । म्हणुनि हवी स्त्री तरुण नवी ।
यात चुके कोणतें ॥

बहुत दिन नच भेटलों,Bahut Din Nach Bhetalo

बहुत दिन नच भेटलों सुंदरीला ।
म्हणुनि धरुनी बैसेल रुष्टतेला ॥

करिन जेव्हां मी बहुत आर्जवाला ।

पात्र होईन मग मधुर सुहास्याला ॥

बहुत छळियलें नाथा,Bahut Chaliyale Natha

बहुत छळियलें नाथा व्यर्थ शिणविलें ॥

लावियलें तुम्हां घ्यायाला ।
यतिवेषा ऐशा वीरा आणिलें निंदास्पदतेला ।
तें सारेंही विसरुनी शेवटीं सौख्य दाविलें ॥

बहुत परिने उपदेश तुवा,Bahut Parine Upadesh Tuva

बहुत परिने उपदेश तुवा केला । परि कामांधें म्यां न आदरिला ॥
तुझ्या स्नेहा पात्र मी नसे आता । व्यर्थ माझी वाहसी मनी चिंता ॥

बसंत की बहार आयी,Basant Ki Bahar Aayi

बसंत की बहार आयी ॥

तरूवर, बन-बेलरियाँ
फूल रही डालरियाँ
मोर बोले, कोयलिया
नूर बहार छाई ॥

कलियनसे भंवरा खेले
घुंघट का पट खोले
कली कली मुस्काई
रंग रंग सुख पायी ॥

Leave a Reply